Zakonisht mendojmë për sexhden vetëm si pjesë e namazit. Por Suneti na mëson edhe një sexhde tjetër — një sexhde e vetme, jashtë namazit — që bëhet kur na vjen një lajm i mirë, kur shpëtojmë nga një e keqe, ose kur ndodh diçka që na e mbush zemrën me mirënjohje. Quhet Sexhdja e Falënderimit.
Shembulli i Profetit (a.s.)
Sahabët tregojnë se sa herë që Profetit (a.s.) i vinte një lajm i mirë apo një gëzim, ai binte menjëherë në sexhde, duke falënderuar Allahun.
Kur i vinte diçka që e gëzonte apo një lajm i mirë, i Dërguari i Allahut (a.s.) binte në sexhde, duke falënderuar Allahun.
Gëzimi i Kab ibn Malikut (r.a.)
Një nga rrëfimet më prekëse është ai i sahabiut Kab ibn Malik (r.a.), i cili priti javë të tëra pa e ditur nëse pendimi i tij ishte pranuar nga Allahu, pasi kishte mbetur pas nga Beteja e Tebukut. Kur më në fund erdhi lajmi se Allahu ia kishte pranuar pendimin, Kabi (r.a.) ra menjëherë në sexhde falënderimi — aq i madh ishte gëzimi i tij.
Si Bëhet
Sexhdja e falënderimit nuk është një namaz i plotë — nuk ka as ruku, as ulje me tehijat, as selam. Kthehesh drejt kibles nëse është e mundur, bie në një sexhde të vetme, thua "Subhanallah" dhe "Elhamdulilah" apo ndonjë lutje tjetër falënderimi, dhe pastaj ngrihesh. E gjithë vepra zgjat vetëm disa sekonda, por kuptimi i saj është i thellë.
Sexhdja e falënderimit është një kujtesë e bukur se çdo gëzim, i madh apo i vogël, vjen nga Allahu — dhe se përulja para Tij nuk rezervohet vetëm për çastet e vështira, por edhe për ato të lumtura.
