Pejgamberi ﷺ na ka treguar një ngjarje të vogël në dukje, por me një mesazh të madh: si një pikë ujë dhënë me mëshirë mund t'i ndryshojë krejtësisht fatin e një njeriu te Allahu. Ky tregim na mëson se mëshira nuk ka kufij — dhe se asnjë vepër e mirë nuk është tepër e vogël.
Një ditë e nxehtë dhe një qen i etur
Pejgamberi ﷺ tregoi për një grua nga bijtë e Israilit, e njohur si grua mëkatare. Një ditë, ndërsa ecte në vapën e fortë, pa një qen që rrotullohej rreth një pusi, duke dridhur gjuhën jashtë nga etja e madhe. Kafsha ishte aq afër vdekjes nga etja, sa lëpinte tokën e lagësht.
Gruaja u prek nga gjendja e tij. Por pusi ishte i thellë dhe ajo nuk kishte enë për të nxjerrë ujë.
Gjesti që e shpëtoi
Pa hezituar, ajo zbriti në pus, mbushi këpucën e saj me ujë, e kapi me dhëmbë gjatë ngjitjes që të mos derdhej, dhe ia dha qenit të pijë. Ishte një mund i madh për një krijesë që shumica do ta kishin shpërfillur.
Për këtë vepër të vetme mëshire — të bërë pa sy njerëzish, vetëm nga dhembshuria — Allahu ia fali asaj të gjitha gjynahet.
Një grua mëkatare pa një qen që po ngordhte nga etja pranë një pusi. Ajo i dha të pijë me këpucën e saj, dhe Allahu ia fali gjynahet për këtë.
Mëshira ndaj çdo krijese
Kur sahabët dëgjuan tregime të ngjashme, e pyetën Pejgamberin ﷺ nëse ka shpërblim edhe për mirësinë ndaj kafshëve. Përgjigjja e tij ishte e qartë dhe e bukur.
Në çdo qenie të gjallë ka shpërblim.
Islami na mëson se mëshira nuk kufizohet vetëm te njerëzit. Kafshët, zogjtë, çdo krijesë e Allahut meriton butësi. Dhembshuria ndaj tyre është adhurim që na afron te Krijuesi.
Çfarë na mëson kjo ngjarje
Ky tregim mban dy mësime të mëdha. I pari: asnjë vepër e mirë nuk është e vogël në peshoren e Allahut. Një gllënjkë ujë e dhënë me sinqeritet peshoi më shumë se vite mëkatesh.
I dyti: dyert e mëshirës së Allahut janë gjithmonë të hapura. Sado e rëndë të jetë e kaluara e dikujt, një zemër e butë dhe një vepër e sinqertë mund t'i ndryshojnë gjithçka. Allahu nuk e shikon vetëm madhësinë e veprës, por sinqeritetin e zemrës që e bën atë.
Le të mos e nënçmojmë kurrë asnjë mirësi, sado të vogël — qoftë një buzëqeshje, një fjalë e mirë, apo një gllënjkë ujë për një krijesë të etur. Mund të jetë pikërisht ajo vepër që na shpëton në Ditën e Gjykimit.
